Przejdź do treści
Czytanie

Niezapominajka…

Dziś znów widziałam twą twarz, W tłumie innych przeźroczystych twarzy. Namalowana pędzlem mistrza, Smukła i dokładna. Lecz pusta i blada. Nikt nie był w stanie, Oddać twego piękna. Ukoronować majestatu. Samotny, myśliciel W tłumie gapiów. Renesansowy stwórca, Pośród swych dzieł. Stałeś czysty jak łza, W tłumie innych zamazanych. Odkupiony za bezcen, Dziś należysz do mnie. Stoję wiec w progu, I podziwiam twój czar. Należysz, jesteś, będziesz. To twój prawdziwy dar. Nie zapomnisz. Pozostaniesz wierny. Jesteś mym wspomnieniem. Niezapominajkowym letnim westchnieniem.
141 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.