Brak witamin

normalnie napisałbym coś ale przychodzą mi do głowy same wulgaryzmy; zmęczony jestem zachwytami nad światem przyrody, miłością, uczuciami innych, swoimi, sprawami doczesnymi i tym podobnymi ulotnymi bzdurkami; nie wynika to z braku empatii, bo współczuję, doceniam i się wzruszam; to jest coś jak ciągła tęsknota za czymś innym i za czymś więcej; zastanawiałem się nad sensem ludzkiej egzystencji i doszedłem do zaskakujących wniosków... nie trzeba być filozofem by zdawać sobie sprawę z podstawowych prawd; mianowicie nie było Ciebie 100 lat temu, a za 100 lat wysrają Cię robale; żaden wiersz tego nie zmieni... Pozdrowienia i błogosławieństwa. Stały czytelnik ;/