Wieczorem po cichu skradają się cienie, Wypełzły z najgłębszych zakamarków pamięci. Zatrzymały się przed lampą i drgają na przeciągu. Cienie, urywki wspomnień, marzenia, To wszystko co zdarzyło się i co zdarzyć się mogło. Ta gorycz zalewająca gardło na wspomnienie porażek, Ta słodycz gdy wspomnę coś miłego. Smak życia. Dla niego warto żyć.