Cisza we mnie wezbrała A cisz znam ci dużo Tych nawet co siebie nie znają Nie wiedzą czy rządzą czy służą Nie sztuka bawić się słowem Rymy pisać gładkie Lecz sztuka w męstwie milczenia Widzieć wieczności zadatki Trzeba człowiecze sprawy Długo ważyć w sobie Aż się przesilą w słowo Myśl znajdą nie ku ozdobie Myśli ludzkie są różne Raz jak krzyk ptaka przed świtem Raz jak mgła w sadzie wiosennym Marzeniem cichym spowitym Świat dzisiaj woli rządzić A prosić nie umie A ja ciszę zbieram Raz w samotności raz w tłumie…