Są kultury stare I są zadziwienia Jest stałość w doskonałości I świat co się zmienia Czy z trudów herkulejskich Czy z modlitwy natchnienia Zamknięte wieko wspomnień Najwięcej w nim mówienia Moc cisz nieodgadnionych Z gminu czy ze szlachty Zna wszystkie ludzkie serca I dobroć i konszachty I obdziela i oddziela To jest Prawo Stworzyciela Co kto orze co kto sieje Wiatr zapyli deszcz podleje To są me pisania plany Chcę przerobić świat szalony Aby chleba było dość Żeby w więzieniu ziemi nieba wolność nosić I aby cichym powiewem Chlebem łączyć ziemię z niebem By wierni chleba zjadacze Wiedzieli czym świat cieszy się Czym płacze A to moje pisanie Modlitwa przeniesiona A kto mnie do pisania natchnął? - iskra Boża – Ikona By siebie światu przysporzyć Trzeba umrzeć Aby ożyć