Wilczyca matka prawdziwa, wychowa potomka na silnego łowcę , Potomkom da schronienie ,a na obiad owcę, Opiekuje się jak może , sama sobie dziwa, Daję radę wilczyca choć stara, Wilk zginął walcząc dla stada, Gdy widziała jak kły wbijają zrobiła się blada, Wyła do księżyca czy to za coś kara, Z tęsknoty umarła, Córka wilczycy ,choć młoda Dla Wilków jak egida Za braci życie , każdego by ze skóry obdarła, Wataha na czele wilczyca, Dorosła do tego by mieć jej miano Coś o niej bełkotano, Wbiła kły w szyję rana do zaszycia.