Za słaby na tle świata. Zagubiony pośród fal. Gdzieś pomiędzy zawsze w cieniu. Obrastając w gorzki żal. Pijąc zgubę z rąk złoczyńców. Śmiejąc się ze śmierci łask. Wciąż ukrywa nadal gubi najważniejszy życia czas. Gdybym mógł go choć zatrzymać spojrzeć nań zobaczyć sens. Lecz on nie chce być widziany. Blask jest chwilą. Życiem cień.