Kwiaty co słońcu się kłaniają, Ziemia co wodę gościć chce, Drzewa co dumnie z liśćmi tańczą, One wszystkie wiedzą jak żyć, Bez przykazań, nakazów i praw. Tylko człowiek….pogubił się. W imię szczęścia, napisali Twojego, I powierzchownej wygody, W diabelskim uścisku spustoszenia, Niszczy…….w imię Boga, On odszedł, nie chce Nas znać. Człowiek z dziś, To istota obłędem opanowana, Obłędem własnych potrzeb, Powoli, beznamiętnie, zabijamy siebie samych, Z uśmiechem w miłości własnego ja, …..to nie tak miało być.