Przejdź do treści
Czytanie

Hamburg między weekendami

Spod drzwi tego miejsca wychodzą robale,
przez lata nieświeże ciała
piją w skupieniu swą niedolę.
żółtodzioby nieszczęścia,
uczą się brude jak kanonu piekna.
A ja boję się i przerażam,
bo taka szczerozłota bieda
nie mieści mi sie w postrzeganiu świata.

Spod drzwi tego miejsca wychodzą robale
i ja też tu siedzę,
pijąc swą nieświadomość
z nudów,
oddalam fantazje o marzeniu.
I czekam na jutro,
żeby cichaczem
popłakać dziko.

wariatka
51 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.