Przejdź do treści
Czytanie

Impresja

Tę herbatę, co mi zaparzyłaś,
już wypiłam.
W istnych rozkoszach jej
jestestwa
i tego kubka, co
jest przedłużeniem ciebie.
Te szorstkie ręce, którymi
mnie trzymasz i nieostre słowa z
uśmiechu dawnych spraw,
podgłaśniają impulsy
w okolicach serca.

Za to cię lubię,
że z samotnej wiosny
czynisz mi dialogi czułości
wyzwalające.
Konwencjonalność odpowiedzi,
mówi mi,
to nie czas
na bezciebie.

Ani Budniak

60 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.