Znów nadeszła jesień, Mróz wypełza na świat. Zbyt długo zwlekające liście Błyszczą lodem Pośród gwiazd. Szalony wiatr Na moich oczach rozwiewa Zbutwiałe resztki traw, Omywa pospiesznie omszałe Pnie mokre od deszczu. Ziewam, siedząc przy otwartym oknie, Ale nie marznę i nie zasypiam. Wpatruję się w ciemność, Rozjaśnioną nieco nieśmiałym szronem I czekam Aż zgniliznę zastąpi Zima.