"Portret nieznajomej"

- Spójrz na mnie, co widzisz?

- Widzę ocean niespokojny,
rozgniewane w nim fale,
nasz wieczór upojny.
Diamenty w ziemi zakopane,
głęboko ukryte,
twe oczy rozkochane.
Mogę poczuć pod palcami drogocenną tkaninę
o kolorze Twych włosów.
Zaś w ustach mych słodką pralinę.
Patrzę na postać nieodgadnioną,
skrywającą się przed morzem ciał,
samotnością natchnioną.
Uwierzyć nie mogłem, gdy ciebie spotkałem,
stojącą na deszczu.
nawet trochę się bałem.
Niepotrzebnie, bo stałaś się osobą,
celem mego życia,
najważniejszą istotą.
Więc zrób mi tę przyjemność
powiedz rozmarzonym tonem
to, co chcesz mi przekazać,
ja w twych słowach utonę.