zagubieni ona i on odnaleźli się szukali tego samego nie wiedzieli że ich serca tak samo biją czują choć nie dla siebie kiedy pierwszy raz spotkały się ich myśli choć szalone trochę z tęsknoty płynące dały im nić zapomnienia tkają razem powoli oczko po oczu puszczają to co kiedyś szczęściem było w niepamięć