Widok subtelnie zdradza odczucie piękna, Zapach zostaje déjà vu reszty dnia i nocy, Głos bezwstydnie ucisza krzyk samotności, Oczy asymilują głębią jak bezkresna toń, Spojrzenie beztchnieniem między myślą a pragnieniem, Usta zuchwale odbierają prawo do słów, Uśmiech inkarnuje blednące echo radości, Dotyk, niczym groza, plugawi dreszczem, Blask wdzięku knebluje rozum, gloryfikując zmysły, Ciało tyranizuje moralność, niosąc światło nad cyrograf, Pocałunek — jak utopia, a jednak nieunikniony, A uczucie? – Będzie powite. Ja zaczekam.