To ona, przeszłość, to nie fatamorgana Budzi mnie świt, spaceruję cicho na palcach Jeszcze wczoraj spadła gwiazda bezcenna Wieczorem, gdy patrzyłem w niebo, znów obok mnie przeszła Przechodzi obok mnie na co dzień, mijamy się Wciąż zostawia coś po sobie, jak kobiecy śpiew Nie zatrzyma się na chwilę, chociaż na dzień Wędruje w moich myślach, nigdy nie zostając na dnie