Przejdź do treści
Czytanie

pomarli

Wisi naręcze do sukienki przywiązany
różową wstążką satyny -
gestów maści bzu i lilii.
Wiem -
powinno starczyć.
Wiem-
powinno zachwycić.

Wysłużony pies przy budzie kwili z tęsknoty.
Wszystko się urywa
zwykli mówić ludzie pogodzeni ze sobą.

Spaliła bukiet
prochy złożyła w urnie na dnie umysłu.
W dniu zaduszek -
przychodzą święci- nie święci
skalani losem ;
tragicznie pomarli -
z miłości też.
49 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.