Przejdź do treści
Czytanie

Ostatni z Czterech

Złoty liść,złotej,wiosennej jesieni życia
ostatni już-spadł...nastała śmiertelna cisza
Lecz upadając wydał z siebie ostatni szelest:
dźwięk konającego-ostatniego z Czterech.

Szelestem śmierci w światło wspomnienia wzniosłego;
ta krótka przemiana,ten Dar cudowny,
w ostatnim tchnieniu bólu istnienia.

Tysiące powitań,uścisków dłoni,
setki uśmiechów,dni szalonych...
Umysł wypalają niegdyś cudowne promienie,
nie ocali Go nic-nie istnieją żadne cienie.
Zabija w Darze zwłaszcza jeden...Ona.

Dar przeminął,reszty czas dokona.
Liść dotknął ziemi-Czwarty skonał.
Lecz w sercu bijącym tęsknoty płomieniem
zawsze będzie promień jeden...Ona.
35 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.