Na siłowni

Nie lubię kiedy mi się duch poci Ale pracuję nad brzuchem jak grzejnik Zbyt jest męczący bieg – ćwiczenie dobroci I za duże zakwasy – wyrzuty sumienia Dwadzieścia pięć trudnych podniesień, rozrasta się klata Do ostatniej kropli potu lub pierwszej – krwi z nosa Tylko wciąż sam z siebie robię… wariata Bo 5 minut milczenia jak śmiertelny wyrok Riedel’owskiej się trzymam „mej niepewności” Jak dziecko matki czy zakonnik psałterza A choć mam biceps pokaźnej wielkości 2 minuty czekania - nie starcza wytrwałości Złego chyba w tym nic nie ma Pocić się lata chcieć fizycznej silności Ale wszelkie moce świata posiąść Można tylko przez regularny trening miłości