Adonis

Piękne latem jest Bałtyckie morze
tutaj każdy facet wszystko może,
pierś wypina,swój brzuch wciąga
myśli że jak Adonis on wygląda.
Obok na kocyku pani się smaży
i o pięknym kochanku sobie marzy
Chyba nikogo to nie zaskoczy
że spotkały się ich ręce i oczy,
mocno złapali się za raczki
by nie było wstydu i obciachu
nie chcąc kochać się na piachu
szukają razem ustronnej łączki.
Prowadzi ja do gęstego lasu,
tam gdzie prastare szumią drzewa,
pod stopami leży zdechła mewa
a sroka miłosne piosenki śpiewa,
wokół tylko puszki i same śmieci
i tam oni usiłują robić dzieci.
A gdy mrok już zapadł czarny
kochanek okazał się być marny
i opuściła go piękna kochanka
zła bo znowu nie straciła wianka.

Z tej powiastki morał płynie taki,
nawet gdy gdzieś są gęste krzaki,
i gdy ci już wszystko tylko zwisa
nie udawaj ty nigdy więcej Adonisa!