Przejdź do treści
Czytanie

Jesienny romans

Natura
Chociaż na dworze chłód i ziąb na ząb nie może trafić drugi ząb, spienione morze,lecz cudna plaża tam jakiś pan do pani się podwala. Najpierw puścił do pani oczko, ona musi dziś zostać moja foczką, chociaż jestem już mors starawy to jednak nadal jurny i wspaniały. Zdjął swoją koszulkę i spodnie bo bez z nich wyglądał dorodnie, tylko slipki przymałe się zrobiły i się jakoś dziwnie uwypukliły. Pani widząc to z wrażenia pobladła i na zimnym piasku pupą usiadła, i chociaż nie była młoda a ni stara spod jej spódniczki aż poszła para. Pan zdjął slipki,zanurzył się w wodzie bo kąpanie się nago było w modzie, nagle mu oczy jakaś mgła zasnuła gdyż pod brzuszkiem nie ujrzał siura. Pani patrzy i tylko wesoło się śmieje, wie że w zimnej wodzie tak się dzieje, pan ze wstydem spiekł tylko raczka i do slipek schował swojego flaczka. Pani była piękna,wyrozumiała i miła do pana swoje oczko szybko puściła, potem ujęli się mocno za swe dłonie i udali się gdzieś na jasne błonie. Bo czasami tak to się jednak zdarza że połączy zimne morze i pusta plaża, bo jednak nikt i nigdy nie odgadnie gdzie i kiedy Amor ich dopadnie. Dzisiaj są już w podeszłym wieku lecz gdy miłość zamieszka w człowieku, gdy już poznają własną dusze oraz ciała to ich miłość jest piękna i doskonała.
24 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.