Jesienny romans
Chociaż na dworze chłód i ziąb
na ząb nie może trafić drugi ząb,
spienione morze,lecz cudna plaża
tam jakiś pan do pani się podwala.
Najpierw puścił do pani oczko,
ona musi dziś zostać moja foczką,
chociaż jestem już mors starawy
to jednak nadal jurny i wspaniały.
Zdjął swoją koszulkę i spodnie
bo bez z nich wyglądał dorodnie,
tylko slipki przymałe się zrobiły
i się jakoś dziwnie uwypukliły.
Pani widząc to z wrażenia pobladła
i na zimnym piasku pupą usiadła,
i chociaż nie była młoda a ni stara
spod jej spódniczki aż poszła para.
Pan zdjął slipki,zanurzył się w wodzie
bo kąpanie się nago było w modzie,
nagle mu oczy jakaś mgła zasnuła
gdyż pod brzuszkiem nie ujrzał siura.
Pani patrzy i tylko wesoło się śmieje,
wie że w zimnej wodzie tak się dzieje,
pan ze wstydem spiekł tylko raczka
i do slipek schował swojego flaczka.
Pani była piękna,wyrozumiała i miła
do pana swoje oczko szybko puściła,
potem ujęli się mocno za swe dłonie
i udali się gdzieś na jasne błonie.
Bo czasami tak to się jednak zdarza
że połączy zimne morze i pusta plaża,
bo jednak nikt i nigdy nie odgadnie
gdzie i kiedy Amor ich dopadnie.
Dzisiaj są już w podeszłym wieku
lecz gdy miłość zamieszka w człowieku,
gdy już poznają własną dusze oraz ciała
to ich miłość jest piękna i doskonała.
24 wyświetleń
