Strach przed końcem świata
jest niczym
wobec strachu o siebie
i bliskich
Życie jest na kartki
wyrwane z kalendarza
złudzeń
i marzeń
A przecież życie to tylko JA
Moje własne sumienie
Własna
osobista dusza
Nic więcej nie istnieje
A jednak...
Śmierć innych
mnie dotyka
Czy to cud istnienia?
Nie...
To strach
o milimetr mojej duszy
która też się ulatnia
ze śmiercią innych
mniej
lub bardziej mi znajomych
ludzi
A podobno STRACH
ma piękne, niebieskie oczy
a tylko duszę ma czarną...
i nieprzeniknioną.