W tym pokoju, czekam na twój oddech. Choć starannie zacierasz ślady i biegniesz, biegniesz... Nigdy wcześniej, nigdy tylu idealnych słów przez telefon. Choć i tak z roku na rok jest gorzej, ja już nie chcę wszystkiego. Ciężkie czasy dotknęły nas wszystkich. Mogę sobie teraz spokojnie czytać, jeść kanapki i leżeć na łóżku z dupą wypiętą w sufit. A ty biegnij sobie, ślady zacieraj. Przeterminowane potrzeby. Wszystkie drzwi i okna pozostawię otwarte.