Została nam mała nić byle kropla wielkie tchnienie z pustki do nieodgadnionego odwieczna budowla istota i czas.. Bez imion nie ma pytań tylko biała zimna mgła w miodowej chmurze ciepło otulone słońce.. Zziębnięty umysł czeka na cud.. W ciemności przyczajony człowiek księżyc bez maski dnia drżąca łza na końcu linii światła jesteś obok taki sam.. Cichy głos mała myśl czuły szept .. zaraz noc.. Chodź..