W dolinie dwudziestu pieciu roz Tancza baletnice W rytm szumu wiatru...i szmeru potoku Z rozwianymi wlosami i bialymi frywolnymi sukniami Zrywaja wianki z glow i rozrzucaja kwiaty na wszystkie strony swiata W dolinie dwudziestu pieciu roz Otoczonej zielonymi wzgorzami zyje pieknosc oczow Twych Schowana za drzewami lasow Zielonoscia lak i blekitem rzeki Wpatrzona w biel tanczacych baletnic Wirujacych w tle zachodzacego slonca W dolinie dwudziestu pieciu roz Zyja niewygaszone marzenia O cudownym i niewinnym swiecie O pieknym i beztroskim zyciu I wiankach plecionych na szczescie I tancu w promieniach slonecznych W dolinie dwudziestu pieciu roz Zachodzace slonce chowa zycie A czern nocy i jasnosc ksiezyca przynosi trwoge.....i zal .....i smutek I lzy w oczach Twych