„W pogardzie”

Ponad swoimi pragnieniami ustawiłam samotność Pulsujące serce czasem boli Uciekaj naiwności, uciekaj mi stąd ! Płaczę, mam dość Jak wyleczyć te smutki ? Jak osuszyć łzy ? Każdy powód jest dobry By rozpaczać Samotny człowiek ma dni dobre Ale szarość jest potęgą samą w sobie Zabije człowieka w każdym słowie Gardzę tymi, którzy za nic mają dobro duszy Doznaję chłodu, nieczułości I mając tak wiele Nie mam nic Przyszło mi tak żyć