żyłem zbyt intensywnie w stałym niedoczasie goniąc ułudę szczęśliwego fatum, że można zarobić na czym tylko da się miałem salon kupna-sprzedaży gdzieś na targowisku próżności oddałem sam siebie za bezcen i zniknął bogactwa błogostan los w punkt trafił byłem liczony KO w trzeciej rundzie, na deskach leżałem - duma kazała wstać powstałem zmieniony we wszystkim świat otrzymał nowe walory przy optyce nieco zmienionej uczy pokory darowany czas - da się nadrobić stracony? 2009