Przejdź do treści
Czytanie

kodycyl

O sobie
kiedy umrę i żyć już nie będę na pewno nie chowajcie ciała w ziemi lecz je spalcie a prochy rozsypcie niech jak kurz się rozwieją na wietrze zniszczcie wszystkie ze mną artefakty wypleńcie z pamięci jak okruchy niechaj ślad wszelki istnienia zniknie jak gdyby mnie tu nigdy nie było dopiero wtedy gdy się rozpłynę w nicości i osiągnę nirwanę zaznam prawdziwie czystej wolności i poznam wszystko co niepoznane 12.01. 10.
95 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.