rzucam słowa na wiatr - taki list w butelce dolecą może gdzieś lub dopłyną morzem albo się rozcieńczą na chłodnym powietrzu i razem z deszczem liter opadną wierszem a wzruszenie sprawi że się ukorzenią zdążą zakwitnąć wodnistą metaforą by całkowicie rozwiać moje złudzenia na pewno z poezją nie zgrzeszę wiedziony imperatywem który bez przerwy mi każe łączyć ze sobą w reakcjach łańcuchowych słowa jakby przeze mnie ktoś inny mówił imago odlecę w niepewność z kokonu poznaniem przeobrażenia przerażony wiem że motylem nie będę aż do zgonu 2008