noc nieuchronna jak śmierć już nadeszła. księżyc na nowiu, słychać jedynie chrzęst pękających, jak gdyby były ze szkła zamarzłych kałuż, które swój chrzest przeszły w niebo rozgwieżdżone, że aż w szwach trzeszczy. Bóg rozsypał je szczodrze, taki miał gest. mróz podszczypuje, wesoły kawalarz - grudniowej nocy uroki zachwala.