kalderą zapada miasto latem i spływa wrzącym betonem osiedli w kaniony ulic rozgrzaną do czerwoności cegłą kamienic ponad lawą asfaltu miękko stygnącego w góry lasy nad morze erupcja wyrzuca hordy mieszczuchów w piroklastycznym obłoku co niespodziewanie spada jak trujący deszcz grząskiego popiołu aby osiąść na wszystkim wakacje wczasy to urlop od obowiązków trzeba nadrobić brak dotknięć łona natury a w dobrej wierze po sobie zostawić śmietnik że może sam zarośnie zielem na kraterze 02.07.08r. *tytuł zapożyczony od Melchiora Wańkowicza