wystarczy w mydliny pozostałe z prania mózgów wetknąć słomkę z oka bliźniego i wdmuchnąć rozrośnięte ego, by powstała piana z baniek tęczowo rozświetlonych kapsułek w których nasze imaginacje tkwią zaklęte w prawowierne repliki, jako ludzkiej myśli osobliwość. żyją własnym bytem, oddzielone przeźroczystą błoną od sąsiadów, widząc się nawzajem w artefaktach bez możliwości by kiedykolwiek jakiekolwiek kontakty ze sobą nawiązać, jak grona galaktyk co w winnicach wszechświata dojrzały, same bańkom mydlanym podobne. Edwin Hubble memory