Przejdź do treści
Czytanie

Dzień jak codzień

Wiatr ponownie rozszerza moje oczy
gdy myslę stojąc na skraju dachu
myśli moje zrównane są z brukiem
czekają na mnie
aż moje ciało wyrówna ich poziom
jednak spopkój ogarnia mnie
spokój owada w bursztynie
po prostu kolejny poranek na dachu
50 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.