W naszych głowach pełno bałaganu Poplątane myśli nie chcemy tego stanu Świat się pogubił w natłoku zdarzeń Już nie ma beztroski pełnej marzeń Co dalej? Pytamy retorycznie Nikt nie wie, narazie jest tragicznie Kiedy minie obawa lęk strach Skończymy ten stan rach ciach Gdzie ten czas pełen uśmiechów Spokoju i czystych oddechów Życia pełną piersią garściami brać Co robić ? co z siebie można dać? Walczmy o siebie bądźmy dla innych A sprawiedliwy oceni winnych !