Przejdź do treści
Czytanie

Łucja z poematu - Polana Miłości .

Wspomnienia
Pod najpiękniejszą pełną cienia Którą brat księżyc opromienia Prastarą Życiodajną Lipą Usiadłaś z podniesioną głową I cieszysz się tą cud rozmową Co nie podlega dłoniom czasu Najsłodszy szept ust Pana Lasu Jak cudnie widzieć uśmiech godny Ludziku Ślicznie tak pogodny Tęskniłem - tutaj jest Twój Dom Wszystkich co Kochasz tutaj są I śmiało wejrzyj w lustro nieba Niczego nie brak czego trzeba Na tej polanie - nie ma lat Tam w dole zasnął stary świat

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.