Przejdź do treści
Czytanie

Łucja z poematu - Polana Miłości .

Wspomnienia
Pod najpiękniejszą pełną cienia Którą brat księżyc opromienia Prastarą Życiodajną Lipą Usiadłaś z podniesioną głową I cieszysz się tą cud rozmową Co nie podlega dłoniom czasu Najsłodszy szept ust Pana Lasu Jak cudnie widzieć uśmiech godny Ludziku Ślicznie tak pogodny Tęskniłem - tutaj jest Twój Dom Wszystkich co Kochasz tutaj są I śmiało wejrzyj w lustro nieba Niczego nie brak czego trzeba Na tej polanie - nie ma lat Tam w dole zasnął stary świat
191 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

13 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie