Przejdź do treści
Czytanie

Koniec.

Egzystencjalne
Kiedy wyszarpałam moje uzdrowienie Z Twojej łaski Wieczny Boże Kiedy wypłakałam w środku siebie Niezliczoną ilość drzazg Kiedy pycha popchnęła mnie Na beton raniąc moją twarz Zrozumiałam czym jest Pokora I teraz kiedy jest Już Koniec Koniec moich łez smutku bólu Czuje się jak tafla granatu Patrze z ufnością w Przestrzeń Gdzie miliony Świateł Czuwają na Zawsze. I mając 29 lat Wiem,że to już Koniec.
105 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.