Chaos zmartwień

Chciałabym abyś w końcu dojrzał przeczytał uważnie napisy krzyczące do ciebie nerwowo abyś dostrzegł znaki łaknące twojej uwagi to wszystko dzieje się naprawdę chaos tanecznym krokiem zagościł w naszym życiu nie chcieliśmy tego nasza broń pełna pocisków z waty nie doprowadziła do upragnionej wiktorii którą osiągnął jedynie zazdrosny złodziej naszych serc czy można było uchronić się przed klęską? odpowiedzi nie znajdziemy widnieje gdzieś na końcu świata pośród innych pytajników o egzystencję zgubne szukanie sensu doprowadzić może jedynie do agonii na którą nie ma lekarstwa w apteczce mamy szuflada przepełniona uczuciami, nie znajdziesz już ich na twarzy zamiatałam dzisiaj pod dywan problemy, przed których rozwiązaniem broniła mnie nić, jaką zasznurowałeś mi usta czy próbowałaś kiedyś pęknąć kamień który jest w twoim sercu ? zamoczyć głaz rozterek w słodkiej woni lata ? nie pytaj mnie o to więcej przytul mnie i po prostu bądź bowiem w życiu nie ma nic piękniejszego jak tęcza wychodząca tuż po burzy