w metaforze zawieszenia

Dzisiaj stoję nad przepaścią

wczoraj utonęłam



czekam



wciąż życie w cudzych rękach

niepewnego losu udręka



wybór nęka



i lękam się lęków

niewybawienia wydźwięków



myślę o śmierci



już trzymam ją w rękach

tę postać wątpliwą

O ŚMIERCI NIEPEWNA!



Czy teraz się uda?

Rozstrzygnie się wreszcie..?



.. to już, czy może nie jeszcze?