Westchnienie lasu

Gdy przyjdziesz gałązką zieloną Wiosennie czystą i Westchniesz cienistą Rozkoszą Sosen wonnego ziela W sukni barwionej na wietrze i Ręką iglastą Dotkniesz powieki i czoła Wstanę na nowo Ja uśpiony mową zatraceń Gdy przyjdziesz brązowa dziewczyno W ręku nosząc przewodni zmrok Na piersiach kołysząc słowa Twórczej żywicy Poczciwego ptaka lotem dalej polecę Z tobą o wierna Po szkarłatne Jutro