Przejdź do treści
Czytanie

Brak

Brak zrozumienia, serdeczności a może to złuda mej nieudaczności
Jestem jak widmo jestem tu nikim i zwą mnie nie jak
Muszę zapomnieć... lecz kim tak naprawdę byłem a może kim jestem.
Nie znam miejsca nie znam czasu.
Może to fobia.. muszę się podnieść,
Umyć, wykąpać, zjeść, pójść do pracy wrócić co dalej…
Okno otwieram, nie już zamykam… wychodzę na balkon
Popijam tą kawę, popalę , pomyślę .
Naradza się pomysł by się wykrzyczeć.

49 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.