Przejdź do treści
Czytanie

Przystań

Długo budowałam schronienie dla siebie
otoczone murem broniącym przed ludźmi
tworzę tu swój świat
popatrz, wstawiam meble
tu będziemy siedzieć w zimowe wieczory
a za oknem pejzaż z różowych widoków
malowany myślą ciepłych, dobrych ludzi
smutno tu bez Ciebie
dom pusty i ciemny
chyba z desperacji rzucam lustrem w ścianę
biegną po posadce tysiące mych twarzy
każda w pustym domu szuka swej przystani
37 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.