w oparach olejków nabieram wilgoci tęsknota skrapla się na skórze myśli łagodnie opuszczają ciało umysł w stanie ukojenia na marmurowym podgrzewanym stole tellak zdziera naskórek okrywa wstyd mydlaną pianą znikam pod miękką materią idę do ciebie ubrana w czystą duszę