Przejdź do treści
Czytanie

zagubiona

Życie - ono nauczyło mnie kłamać,
Wpoiło zasady niemoralne,
A wszystko po to aby przetrwać.
Dziś już w moim życiu nie ma żadnych świętości,
Patrzę spokojnie na mrok dni kolejnych.
Wiara moja umarła, wszystko jest takie same,
Zdegradowałam w sobie ostatnie wartości,
Uśpiłam głos serca… i patrzę tylko w Twoje oczy.
Nie wiem co tu robisz i czego od mnie chcesz.
Już mnie nie uratujesz, nie zależy mi na tym.
Jesteś spóźniony, choć wiem, że mnie kochasz
Nie jesteś dla mnie
Zamknięta w mroku własnej duszy…
Już nie płaczę, brakło mi sił
I tylko patrzę… i widzę jaką siłę mają Twoje oczy…
Już prawie świta
46 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · macies

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.