zagubiona

Życie - ono nauczyło mnie kłamać,

Wpoiło zasady niemoralne,

A wszystko po to aby przetrwać.

Dziś już w moim życiu nie ma żadnych świętości,

Patrzę spokojnie na mrok dni kolejnych.

Wiara moja umarła, wszystko jest takie same,

Zdegradowałam w sobie ostatnie wartości,

Uśpiłam głos serca… i patrzę tylko w Twoje oczy.

Nie wiem co tu robisz i czego od mnie chcesz.

Już mnie nie uratujesz, nie zależy mi na tym.

Jesteś spóźniony, choć wiem, że mnie kochasz

Nie jesteś dla mnie

Zamknięta w mroku własnej duszy…

Już nie płaczę, brakło mi sił

I tylko patrzę… i widzę jaką siłę mają Twoje oczy…

Już prawie świta