W sidłach samotności

sam
wiecznie sam

każdego dnia
odciskam na szybie
spragnione dłonie
tworząc własną aleję gwiazd
z utęsknieniem
patrzę po horyzont
szukając miraży ubiegłych lat

i choć wiem
że gdzieś tam
za ostatnim drzewem
za ostatnim promieniem słońca
jest twój cień

to tak naprawdę
nie ma
nas