Przejdź do treści
Czytanie

BŁOGOŚĆ

Egzystencjalne
Patrzałem się w niebo zapadał już zmrok głęboki. Słońce kładło się do snu swego po gorącym dniu. Usiadłem wygodnie na skraju swych marzeń pode mną brak gruntu wyczułem zdumiony. Zrobiło się lekko już nic nie słyszałem. Dookoła było cicho i tylko ja otulony. Nie czując niczego.. Wracać nie chciałem. Brak wspomnień... Brak bólu... Serce stało nieruchomo. Siedziałem w miejscu patrząc lecz w środku nie było nikogo. Zapach który poczułem był o stokroć piękniejszy. Trawa stała się mokra usłyszałem koncert świerszczy. Postać ma nawet nie drgnęła a w koło tyle się za działo. Poczułem całun co spada mi na twarz który okrył całe moje ciało. Nie byłem już wcale obecny bo tego w sobie nie chciałem. Lecz pora była powracać ze skarpy na której siedziałem
41 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.