Przejdź do treści
Czytanie

WIECZÓR

niebo spływa srebrnymi kroplami
w czerniejący labirynt lasu
ziemia dyszy letnim opalona słońcem
komar tłucze się przy uchu

ognisko polana trzaskają jak orzechy
gdzieś harmonijka brzmi staroświecko
tyle wieczorów w drodze szukajac
a teraz rozmawiamy co słowo bliżsi

lecz potem ktoś usiadł gdzie ty byłaś
zdawkową grzecznością mnie budzi
i wciąż ciebie znaleźć nie mogę
bo ty przy innym ognisku znów siedzisz
57 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.