wciąż odkrywasz siebie z ciekawością witasz każdy dzień budząc się w blasku słońca, który częściej oślepia twą twarz niż ogrzewa co dnia stajesz na palcach wyciągasz wysoko ręce by dosięgnąć wreszcie spokojnych myśli, które wiszą wysoko pod niebieskim prześcieradłem codziennie przemierzasz zatłoczone ulice gubiąc się we własnych pragnieniach, które częściej zadają pytania niż wyznaczają kierunek drogi żegnasz dzień uśmiechem czasem ukołysana ciszą zasypiasz by budzić się silniejsza już zawsze niż ta druga