Przejdź do treści
Czytanie

Łzy,co cierpienie wypalają

Puszczam w niepamięć gdzieś,
gdzie wzrok mój czuje się
cudzoziemcem,
wszystkie rzeki i jeziora
białych,przejrzystych chrzczonych wodospadów.
Może wtedy mym oczom
nigdy nie zachce się
odbić od brzegu powieki.
Kolejny przypływ wód ludzkich
w postaci krystalicznej w wodzie,
wypali me oczy iskierką nadziei
i odpłynie od burty
zasięgu wzroczności.
48 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.