nie musiała tego mówić duma wciąż kroczyła przed słowem i tylko wierny giermek kurczył się coraz bardziej Jaśnie Pani życzyła oczy bez perspektywy patrzyły czekając i były coraz bardziej smutne tyle lat służby na marne nawet złamanego grosza od teraz nazywa się E imię zostało wyłącznie w papierach tak trudno zaakceptować twarz spoza portfolio a szkoda przestrzeń woła wciąż próbuje choć coraz rzadziej ostatnio wieko skrzypi zawiasy z poprzedniej epoki trumna nie