Przejdź do treści
Czytanie

Nie każdy, nie każdy...

Gdy ujrzałem ją pierwszy raz,
tam, gdzie blask słońca rozprzestrzenia napotkaną twarz,
Zrozumiałem, że coś łączy mnie z nią,
I to nie jest tylko fikcyjną poezją.

Zakochałem się w niej,
Bezstereotypowo,
Bezgranicznie,
zupełnie bez opamiętania,
jak dziecko..., lecz to była miłość, ta prawdziwa miłość,
nie zwykłe zauroczenie, żadne zauroczenie...

Patrzyliśmy sobie w oczy, blask w jej oczach rozkwitał niczym te kwiaty,
zupełnie jak te kwiaty na łące.
Twarz rozprzestrzeniał uśmiech zupełnie jak te słońce na niebie.

I dziś wiem, że miłość to najpiękniejsza rzecz na świecie,
lecz nie każdy ją docenia, nie każdy!
41 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.