Przejdź do treści
Czytanie

Bezsilność

stoję na szczycie głupawej wieży
nad barbarzyńską rzeką
to czego pragnę blisko gdzieś leży
choć ja wciąż szukam daleko

los się uśmiecha i kpi złośliwie
aż mam ochotę mu przylać
głupcy naiwnie patrzą i mściwie
chcą mnie z kąpielą wylać

czytam biografie piękne wierszydła
uciekam w świat bazgrolony
codzienność czasem bywa obrzydła
jak żebrak nieogolony

to czego pragnę blisko gdzieś leży
ale się schylić nie mogę
bezsilność swoje zębiska szczerzy
a los podstawia mi nogę.


50 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.